Bu seferki yazım birazcık kısa olacak ama sizinle birşeyi paylaşmak istedim. Söyleneni ilginç buldum ve doğru bulduğumdan dolayı acaba sizde benim gibi düşünüyor musunuz diye merak ettim.

Geçenlerde şansa Küçük Sırlar dizisine denk geldim ve birkaç dakika seyrettim. Şimdi karekterlerin isimlerini de bilmediğimden şöyle anlatacağım size Bir zaman kendinden çok genç bir çocukla birlikte olan kadın vardı, hatta sonraki bölümlerde duyduğuma göre doktoru çocuğun annesi çıktı Neyse konuyu dağıtmadan geri döneyim bu çocuğa. Denk geldiğim sahnede bu çocuk kadına şöyle birşey söyledi:

Seni sevmem tam zamanlı yaptığım birşey, mesleğim yan taraftan yaptığım bir iş.

Düşündüm de sevmek gerçekten de tam zamanlı yapılan bir şey.Onu düşün, onunla ilgilen, yapılacakları planla, aile ile ilişkilerde cambazlık yap vs vs.

İşinde sıkıntı da çeksen, iş arkadaşlarınla zor zaman da geçirsen yine de çabalar ve çalışmaya devam edersin. İlişkilerde de böyledir. İş yerinde nasıl canınıza tak etmeden ya da sizi daha mutlu edecek bir iş bulmadan o işi bırakmıyorsanız ilişkilerde de böyle bence. İş yerindeki zahmetleri maaş olarak karşılığını alırken ilişkide de sevgi ve inşallah saygı olarak alıyorsunuz emeklerinizi.

Sizce ilişkilerde bulunmak ve birini sevmek tam zamanlı bir iş mi?